Over een 'lappenmand' en mijn Switch!

De afgelopen week lag ik in de lappenmand - helaas niet letterlijk... Een virus had me een lelijke verkoudheid bezorgd en mijn stem liet het een dag of 5 volledig afweten. Niet zo fijn, al leken de mensen rondom me dat niet zo erg te vinden ;o)

I've not been feeling well, this last week. A virus caused a nasty cold, leaving me voiceless for a day or 5... Too bad for me, although everyone surrounding me didn't seem to mind me being quiet ;o)

Gelukkig voel ik me intussen, ook al ben ik nog niet helemaal de 'oude', gelukkig toch al weer een stuk beter en ben ik weer met mijn Switch! aan de slag gegaan.
(Klik hier voor alle oudere Switch! verhaaltjes)

In the meanwhile, eventhough I'm not yet completely back the 'old' me, I'm feeling much better again, and I picked up my Switch! again.
(Click here for the previous Switch! stories)

Ik bewaar de quilt in een oude wasmand, naast mijn stoel. De mand vond ik twee weken geleden in de kringloopwinkel. Ik had eerder al een gelijkaardige gekocht bij De Potterije, maar omdat ze én handig én mooi zijn, vond ik dat er nog wel plaats was voor een tweede. 


I keep it in an old laundry basket, next to my chair. I found the basket two weeks ago at the local thrift shop. I had bought a similar one before, at De Potterije, but since they're both practical aswell as pretty to look at, I thought I would surely find a purpose for a second one.

Ik ging tegelijk met een ouder koppel de winkel uit. De man hield vriendelijk de deur voor me open, terwijl de vrouw opmerkt: "dat is een echt oude wasmand, zo hadden wij er heel lang geleden ook een!". Ik zei dat ik juist dat ouderwetse er zo mooi aan vind. Ze knikte en vond het ook veel mooier dan die plastic manden van tegenwoordig. "Ik heb hem gekocht om mijn quilts in te bewaren", vertelde ik. De vrouw lachte en zei: "Wat leuk om te zien hoe de jeugd van tegenwoordig zo creatief met onze oude spullen omgaag!" :o)

I left the thrift shop together with an older couple. The man gently opened the door for me, while the woman said: "that's a really old laundry basket, we used to have one just like that, long ago!" I said I love the rustic look. She nodded and agreed it was much prettier than the modern plastic ones. "I bought it to display my quilts", I said. The women smiled and said: "It's so lovely to see how young people make such creative use of our old stuff!" :o)

Na een grondige douchebeurt (ik kreeg er gratis een kilo stof bij - jammer genoeg niet het soort waar wij van houden!) heb ik hem naast mijn stoel gezet. De quilt kan er, als ik er niet aan werk, zo in. Zo is het niet nodig die grote lap van 240 x 240 cm elke keer helemaal op te vouwen. Gewoon, hups, erin en klaar.

After putting it in the shower (it came with about a kilo free dust!) and drying it, it found the perfect place next to my chair. I can put my quilt in it, without having to fold the 240 cm x 240 cm quilt each time.

Met quilten ben ik overigens bijna op de helft van het middendeel. Het is veel werk, maar dat is niet erg, want zo kan ik nog eens opnieuw genieten van elk van de 200 verschillende lapjes. Zoals die met de zonnebloemen. Als je mijn quilt al eens hebt gezien bij een Show & Tell of een Open Dag, dan ken je het verhaal achter de zonnebloemen al. Ken je het nog niet? Nog even geduld dan, dat is voor een volgende keer!

Fijne dag!

Regarding the quilting, I'm almost halfway the centre part. It's a lot of work, but I don't mind, since I can enjoy every single one of the 200 different fabrics again. Like the sunflowers. Those of you who have visited my Show & Tell or an Open Door day, know the story behind this piece of fabric. For those of you who haven't heard it yet, be a little more patient, I will tell you another time!

Have a nice day!

Herfst, herfst, wat heb je te koop?...

Een paar grijze regendagen buiten beschouwing gelaten, was oktober een prachtige maand.

Besides some grey, rainy days, October has been a wonderful month.

Er zijn verschillende bossen bij ons in de buurt, maar in de herfst ga ik het liefst naar het Grotenhoutbos. Dit is een loofbos en op zijn mooist in dit jaargetijde.

We have lots of forests in the neighbourhood, but in Autumn, I prefer to go to the Grotenhoutbos, because it's a deciduous forest, which is at its prettiest during this part of the year.

Het Grotenhoutbos is een oerbos, vlak naast ons dorp. Het is lang eigendom geweest van de hertogen van Brabant, die het bos gebruikten om te jagen en later voor houtwinning. Er is maar een deel van het oorspronkelijke bos bewaard gebleven, maar het is er prachtig!

The Grotenhoutbos is an ancient woodland, or old-growth forest, right next to our little village. It was kept by the dukes of Brabant as a hunting domain and later for wood supply. Only part of the forest has been saved, but a beautiful part it is!

Onderweg ben ik altijd op zoek naar de bekende rood-met-witte-stippen, maar ik kom ze bijna nooit tegen. Andere paddestoelen groeien er genoeg, allemaal in andere vormen en kleuren. De meeste hebben al als lunch gediend voor de verschillende bosdiertjes.

I'm always in search for the famous 'red-with-white-dots' as they're called in Dutch, the 'Amanita Muscaria' or 'Fly Amanita', but I'm seldomly lucky. I did find many other mushrooms though, in different colors and shapes. Most of them had already served as dinner for the small woodland creatures.

De kastanjelaan leek wel een groot restaurant voor muizen en eekhoorns, zoveel voedsel lag er voor hen op de grond, klaar om opgegeten of bewaard te worden voor later deze winter.

The chestnut tree lane was like a huge dinner area for mice and squirrels, with so much produce lying on the ground, ready to be eaten or to be burried and saved for later this Winter.

Het grootste deel van het bos is toegankelijk voor wandelaars en fietsers, maar het ven is afgebakend, zodat vogels en andere dieren hier ongestoord kunnen leven en broeden. Het lijkt er heel stil zo op de foto, maar het is er een gekwek en gekwaak van jewelste :o)

While most of the forest area is open for hikers and cyclists, the pond is fenced off to give birds and other wildlife an undisturbed area to live and breed. It seems such a quiet place, but there actually is a lot of  quacking going on :o)

De natuur laat zich van zijn mooiste kant zien, deze tijd van het jaar, met zoveel verschillende kleuren, van fel groen, oranje en geel tot donkerbruin en zelfs zwart.

Nature really shows off this time of year, with beautiful colors, from bright green, orange and yellow to dark brown and even black.

Terug thuis besloot ik ineens maar aan de slag te gaan en de blaadjes in onze tuin op te harken.

Back home, I decided to get to work and to rake up the leaves in our garden.

We hebben een grote eikenboom achter in de tuin, die zijn eerste blaadjes al heeft laten vallen.

We have a huge oak tree in our garden, wich has lost its first leaves.

Er zullen er nog veel meer vallen, maar omdat het gras in onze tuin maar moeizaam groeit vanwege de slechte kwaliteit van de grond, heb ik de eerste bladeren al weggedaan. Zo kan het gras 'de grote bladval' straks beter aan. Bovendien waren de blaadjes nu nog droog en dus gemakkelijker op te harken. Als ik wacht tot alles gevallen is zijn er waarschijnlijk al een paar regenbuien over gegaan en wordt het een natte, stinkende, plakkende koek. Het is dan veel meer werk om alles goed weg te krijgen.

I know many more leaves still have to fall, but since the grass in our lawn has problems growing, because of the poor quality of the soil, I prefered to remove the first leaves already, so the grass will have a better change to survive 'the big Fall'. Besides that, these dry leaves were easy to rake up. When I wait for everything to fall, the leaves become wet, smelly and they stick together, which makes it much more work to remove them properly.

Zoals gewoonlijk staan de paarden er weer met hun neus bovenop. De witte Arabieren staan te ver weg, maar de twee bruine houden ons altijd goed in de gaten. Er valt namelijk geregeld een wortel te snoepen.

As usual, the horses keep me company. The white Arabic ones are too far away, but the two brown ones always keep an eye on us, hoping for a little carrot snack.

Een uur later waren alle blaadjes op een hoop geharkt en op onze composthoop gegooid. Kun je geloven dat ik met dit 'kleine beetje bladeren' toch al 9 kruiwagens kon vullen?!

An hour later, all leaves were raked up and collected on our compost pile. Would you believe I already filled my wheelbarrow 9 times?!

Naast blaadjes heb ik ook enorm veel eikeltjes opgeharkt. Ik hoorde dat er dit jaar extra veel zijn omdat de weersomstandigheden perfect waren voor eikels, beukennootjes en andere herfstvruchten om te groeien. Er zijn er nog genoeg op de grond blijven liggen blijven liggen voor onze eekhoorn. Die is regelmatig in onze tuin te vinden en is helemaal niet bang.
(foto gemaakt met mijn gsm, door het venster)

I raked up many acorns as well - I heard there are more then ever this year because of the perfect weather conditions we have had so far! - but left plenty on the ground for our squirrel to eat. He's such a cute little fellow and he visits us often.
(picture taken with my phone, through the window)

De komende dagen en weken zullen de andere blaadjes vallen, dus hopelijk blijft het nog even goed weer en kan ik nogmaals in de zonneschijn alles opharken.

Many more leaves will fall the following days and weeks. Hopefully we will enjoy more good weather, so I can rake them up while enjoying the sunshine.

Goedemorgen...!

Goedemorgen...!

Good morning...!

Sneeuw voor de zon...

Allereerst wil ik jullie allemaal bedanken voor de lieve felicitaties op mijn blog, facebook, via mail,... Ik heb een hele leuke dag gehad!

First of all, I want to thank you all for your lovely comments and birthday wishes on my blog, facebook, e-mail,... I had a lovely day!

Sinds we terug zijn gekomen uit Frankrijk, vorige week alweer, is het hier maar stilletjes geweest. Dat heeft alles te maken met het quiltje waar ik aan bezig ben. Het heeft nog geen naam, dus noem ik het maar gewoon 'het quiltje' tot ik iets leuks bedacht heb.
Terwijl ik aan het appliceren ben, zijn de paarden in de wei achter ons huis aan het spelen. De mama's staan weer in dezelfde wei, dus ze zijn nu met vier in totaal. Dat betekent dat ik maar eens naar de winkel moet om meer wortelen te kopen ;o)

Since our return from France last week, it has been quiet over here. That has everything to do with the quilt I'm working on. I haven't thought of a name yet, so I call it 'the quilt' for now. While I work on the appliqué, the horses in the field behind our garden are playing. Their mama's have returned to the same field, so there are four now. That means I need to go shopping for some more carrots ;o)

Ik ben wel blij dat mijn sneeuwman een katoenen is, want met de huidige temperaturen (tot 38 graden komende zaterdag!) zou een echte maar snel gesmolten zijn!

I'm so glad my snowman is a cotton one, because even with the current temperatures (up to 38 degrees Celsius next Saturday!), this one is not going to melt!

Hij is nog niet klaar, maar hij ziet er al blij uit, daar op zijn plaatsje naast de haard. Volgens mij hoopt hij op veel cadeautjes in zijn kerstsok.

He's not finished yet, but he does look quite happy on his spot next to the fire place. I bet he's hoping for lots of presents in his Christmas stocking.

De bedoeling was dat er een smalle rand boven- en onderaan het middendeel kwam, met daarop kerstballen...

I was planning to add a small border both at the top and bottom of the centre, with Christmas baubles...

... maar dat werd niet helemaal zoals ik gehoopt had.

... but it didn't turn out the way I was hoping for.

Dus een kleine aanpassing, maar met een veel beter resultaat. Thijsje komt even keuren. Vindt hij het ook goed zo?

So a little change of plans, but a much better result. Thijsje is giving it a close look. Would he agree?

Ja, die brede rand, dat vindt ook hij veel beter.

Yes, he definately finds the wider border much better.

En na zo'n belangrijke 'kwaliteitscontrole', is het tijd om even met Philippe te ravotten ;o)

Fijne avond!

And after having done this important quality check, it's time to have a little romp with Philippe :o)

Have a nice evening!

Schrijven...

Je vraagt je misschien af waarom ik de laatste maanden zo weinig heb geschreven. Ik zal het proberen uit te leggen.

You might wonder, why I haven't written as many post as usual the last couple of months. Well, let me try to explain.

Sinds september is Ellie's Quiltplace flink gegroeid: van een kleine webwinkel zijn we een groeiend bedrijf dat, zoals je wellicht op onze website al hebt gezien, intussen ook haar patronen verkoopt via meer dan 20 winkels in 4 verschillende landen. En we zijn niet van plan om daar te stoppen, want we hebben nog zoveel meer ideeën en ambitie!

Since September, Ellie's Quiltplace has grown a lot: from a small web shop, we've grown to a wholesale company with, as you might have seen on our website, over 20 shops in 4 different countries selling our patterns. And we're not planning to stop there, because we have so much more ideas and ambitions!

Maar een groeiend bedrijf brengt veel, heel veel werk met zich mee. Leuk werk, dat zeker, want ik geniet van elk onderdeel: van ontwerpen en het maken van de quilts tot het bezoeken van winkels, patronen versturen en besprekingen met internationale ontwerpers en bedrijven over onze ideeën.

A growing business brings a lot of hard work. Fun work, because I do love every step of the process: from designing and making quilts to visiting shops, shipping patterns and meeting with international designers and companies to discuss our ideas. 

Genoeg om op de blog en Facebook over te schrijven, toch? Maar waarom is het dan zo stil geweest?
Allereerst zijn er een aantal dingen waar ik nog niet over kan schrijven. Ideeën die nog in de beginfase zitten en eerst uitgewerkt moeten worden voor ik ze kan delen. Of dingen die 'geheim' moeten blijven tot het juiste moment komt om ze te vertellen.
Daarnaast heb ik het ook zo druk gehad dat ik er niet aan toe kwam om even rustig te gaan zitten en schrijven. Er gebeurden dan zoveel dingen tegelijk die ik wilde vertellen dat ik niet wist waarmee te beginnen en dan bleef de inspiratie helemaal weg.

As you can see, lots of things to write about here on my blog and on Facebook. But why has it been so quiet then? 
At first, there are just some things I can't write about. Ideas that are just ideas, which need to grow and get clearer before I share it with you. Or things I have to keep secret untill the perfect time comes to tell you all. 
Secondly, I've been so busy that sometimes I lacked time to sit down and write. Because of all the things going on, I sometimes just didn't know where to start. Like it was an overload of stories.

Deze week merkte ik dat de inspiratie terug was en ik grijp de kans dan ook aan om jullie over alles bij te praten. Ik wil niet beloven dat ik vanaf nu weer elke dag, om de twee dagen of eens per week zal schrijven. Ik zie wel hoe de dingen lopen.
Maar ik bloof wel jullie van alles op de hoogte te houden van wat er hier allemaal gebeurt!

This week, I noticed my inspiration returned and I grab this chance to update you on everything. Now I'm not promising you to write every day, every other day, or every week. I'll see how things will go. But I will surely keep you updated on things that are going on around here! 

PS. De boom op de foto's is de enorme, 60 jaar oude Japanse kers (of Prunus) in onze voortuin. Hij loopt altijd 2 weken achter op zijn 'familieleden' hier in de buurt en is staat dus nog maar net in bloei. Ondanks dat de boom er voor de rest van het jaar niet echt heel spectaculair uitziet, wil ik de prachtige bloei voor geen goud missen!

PS. The tree in the pictures is the huge 60 year old Japanes cherry (or Prunus) in our front yard. It's always 2 weeks behind on similar trees in our area and it's still in full bloom. Eventhough the rest of the year the tree doesn't look quite spectacular, I wouldn't want miss this beautiful sight!

In mei...

In mei leggen alle vogels een ei. En in april zijn ze daarom druk bezig om een geschikt nest te bouwen...

In Dutch there's a saying that 'in May, all birds lay an egg'. And in April, they start making nests to lay those eggs in...

Terwijl wij een weekje in Frankrijk waren, had een koppel koolmezen besloten ons huis te betrekken. Ze hadden een ideaal plekje gevonden in onze ingebouwde brievenbus - je weet wel, zo een in de muur, met een deurtje - om hun eitjes in uit te broeden...
Maar de postbode had de post bovenop het prille bouwsel gegooid, dus toen we thuiskwamen waren deze vogeltjes alweer gevlogen.

While we spend a week in France, two blue tits decided to move into our house. We have this nice build-in kind of mailbox which they thought was the perfect place to breed their little blue tit eggs... 
But the mailman didn't notice the lovebirds, so when we arrived back home, the birds had already found another place to nest.

Maar ze waren niet alleen, want twee kraaien hadden een beetje hoger, op onze zolder, een ideale woonst gevonden. Ze kwamen binnen door de luchtgaten in de dakpannen en begonnen vol goede moed een nest te bouwen.

But they were not alone, because a couple of crows had decided to move into our attick. They entered through the air holes in the roof tiles and started building a nest.

Het enige probleem was de hoogte van de gaten. Immers, als de kleintjes hun vleugeltjes zouden uitslaan, moesten ze natuurlijk wel bij de gaten geraken. Het gevolg? Een 'toren' van bijna 1,5 meter hoog, gemaakt van takjes, glas, plastic en nog veel meer. Je kunt je onze schrik en verbazing niet voorstellen toen we dit ontdekten! Best indrukwekkend, of, zoals ZusJe het noemde: heerlijk horror!

The only problem was the height of the airholes. After all, the nest needed to be high enough, so that their little ones - once old enough - would be able to fly away easily... The result? An almost 1,5 meter high 'tower' of twigs, glass, plastic and other things. You can't imagine our shock and amazement. Quite impressive, or, as ZusJe would say: the perfect setting for a horror movie!

Philippe en ik hebben allebei een warm hart voor dieren, maar dit ging toch wel een beetje te ver... Dus hebben we het nest verwijderd, nog voor er eitjes in lagen en hebben we de verluchtingsgaten dichtgemaakt. De kraaien vliegen nu af en aan naar de eik achter ons huis, een veel betere plaats voor hen. Hopelijk was het dat wat betreft ongewenste bezoekers deze zomer ;o)

Philippe and I both love animals, but this was going a bit too far... So we removed the nest before the crows layed their eggs and closed the airholes. The crows are regularly seen in the oak behind our house now, and I think that's a more appropriate place for them. Hopefully no more unwanted visitors this Summer ;o)

In the meadow...

"Ellen?"
"Ja, Rupert?"
"Kijk, er ligt sneeuw."
"Ja, mooi he?"

"Ellen?"
"Yes, Rupert?"
"Look, the world is covered with a layer of snow."
"It is indeed. Doesn't it look lovely?"

"Mag ik een sneeuwman maken?"
"Dat mag hoor, maar geen echte, want dan wordt je helemaal nat en vies. Ik heb een leuk patroontje voor je. Het heet In The Meadow... Is dat ook goed?"
"Dankjewel. Dat ziet er leuk uit. Ik ga meteen aan de slag!"
"Dat is goed. Dan ga ik eerst even pinda's ophangen voor de vogeltjes en dan met Philippe een winterwandeling maken".

"Can I build a snowman?"
"Yes dear, you can, but if you build a real one, you will get wet and dirty. I have a lovely pattern for you. It's called In The Meadow... Is that OK too?"
"Thanks, that looks lovely. I'll get started right away!"
"Good luck. I will hang some peanuts for the birds first, and then I'm going for a winter walk with Philippe."

En zo gingen we op pad. Het zonnetje schijnt en het is een prachtige dag. We waren gisteren verrast de wereld onder een witte laag terug te vinden. We waren namelijk 2 dagen naar Amsterdam geweest (daarover later meer) en daar was er enkel natte sneeuw geweest.

And so I did. With the sun shining bright, it's a lovely day today. We were surprised to find the world covered in snow yesterday evening, since we spend 2 days in Amsterdam (more about that later), where all snow had melted immediately.

We verlaten het Hemeldonk en wandelen richting het dorp. Gisteren is een deel van de sneeuw gesmolten en het water is terug aangevroren, waardoor het behoorlijk glad is. Maar dat mag de pret niet drukken. Het is helemaal niet koud. We hebben zelfs geen wanten nodig, enkel een jas en sjaal om ons warm te houden.

We leave 'Hemeldonk' and walk towards the village. Yesterday part of the snow has melted and during the night, the water froze, so it's quite slippery. But that doesn't spoil the fun. It's not cold, we don't even need mittens, just a scarf and coat to keep us warm.

De hoed van de oude molen is wit en de wieken blinken in het zonlicht. Elke eerste zondag van de maand kun je de molen in werking zien. Vanuit mijn raam zie ik de wieken draaien, maar het is er nog niet van gekomen om echt te gaan kijken. Misschien een goed voornemen voor volgend jaar?

The windmill's cap is white and the blades are glimmering in the sunlight. Every first Sunday of the month you can visit the windmill, while it's in use. I can see the sails from my window, but I haven't paid the mill a visit yet. Maybe a good plan for next year?

 

Zo komen we aan bij de Rooikapel. Deze kapel was vroeger helemaal omringd door een gracht. Deze 'schanskapellen' waren zeldzaam. De deur is op slot, maar ik heb even door het raampje gegluurd en ook binnen ziet de kapel er prachtig uit.

Then we arrive at the Rooikapel. This old chapel once had a small moat around it. Chapels like these were quite rare. The door is locked but I assure you the inside is lovely decorated.

We gaan terug via het centrum van het dorp, met de oude schuur en de jeneverstokerij...

We go back through the center of the village, with the old barn and the gin brewery...

... naar ons huis op het Hemeldonk. Daar is het, in de bocht van de straat. Als je rechtdoor zou rijden, beland je bij ons in de woonkamer ;o)

... to our house at Hemeldonk. There it is, at the bend. If you forget to take the turn, you'll end up in our living room ;o)

Thuis mag Thijsje nog even buiten. Philippe zet hem voorzichtig neer, niet zeker of hij de sneeuw wel leuk zal vinden. Maar hij vindt het geweldig. Hij vind het zelfs niet erg dat ik sneeuwballen naar hem gooi ;o)

Fijne dag!

At home, we take Thijs outside. Philippe puts him down gently, not sure if he's going to like the snow. But he is. He doesn't even mind me throwing snow balls at him :o)

Have a nice day!