Ondanks dat het hek tussen de weilanden open staat en ze dus een groot terrein hebben om te wandelen en grazen, vind je de Dames en hun kroost vaak in de wei achter ons huis. Als we nog maar één stap buiten durven zetten, komen ze al vrolijk richting de draad gegaloppeerd, om een stukje brood of een wortel te vragen. Als we niet meteen reageren, blijven ze staan en kijken ze ons vragend aan alsof ze niet begrijpen waarom we niet even iets lekkers komen brengen.
Eventhough the gate between the fields is open, and they have a large area to walk and graze, the Ladies and their little ones are often found in the field behind our house. If we dare to come in our back garden, they're galloping to the wire fence, 'asking' for a slice of bread of a carrot. If we don't immediately bring something, they will stay there and look at us very accusingly, not understanding how we could forget to bring them a treat.
Vooral de mama-met-witte-neus is altijd wel te vinden voor een tussendoortje. Als ze ons ziet rekt ze haar nek zo ver mogelijk uit, zodat we zeker haar een beetje meer zullen geven dan de rest. Ze is eigenlijk een enorme vreetzak en zelfs na 3 wortels heeft ze nog trek. De vorige keer hadden we Thijsje meegenomen (Philippe hield hem vast) en in een onbewaakt moment was ze zelfs aan hem beginnen knabbelen! Ze beet niet echt en Thijs leek totaal niet ongerust of onder de indruk, hij zat heel rustig naar dat gekke bruine ding te kijken. Maar ik had toch liever niet dat ze mijn kat opat ;o)
Especially the Mom-with-the-white-nose is always in for a snack. When she sees us, she stretches out her neck as far as she can, to make sure we won't forget to give her a bit more then the others. She has a huge appetite and even 3 carrots aren't enough for her. Last time we brought Thijs (Philippe held him), and she started to munch him! She didn't really bite and Thijs didn't seem to mind it at all, but I did prefer her not to eat my cat! ;o)
De kleintjes proberen ook al eens een klein hapje. De grootste van de twee heeft al eens van een wortel gesnoept. Die hield hij in zijn mond zoals een sigaar. Hij snapte niet goed wat hij ermee moest doen, dus schudde hij zijn hoofd heen en weer, in de hoop dat het deel wortel dat hij niet tussen zijn tanden had eraf zou vallen. Hij had nog niet door dat hij erop moest kauwen.
The little ones are carefully trying to grab a snack too. The largest one tried a carrot once, but he held it in his mouth like a cigar and was shaking his head to get rid of the strange orange thing, not understanding he had to chew it.
Je ziet overal alweer paddestoelen opkomen. Ik hoorde dat er dit jaar meer zijn, vanwege het warmere weer. Ik zie ze graag. Deze kwam ik tijdens een wandelingetje tegen. Het lijken wel kommetjes en ik vraag me af of ze na een regenbui ook vol staan met water.
Toadstools are growing everywhere. I heard there are lots of them this year, because of the higher temperatures. I like them a lot. These I found during a walk. They look like bowls, and I wonder if they will be full of water when it has rained.
Als je ze van dichterbij bekijkt zie je eigenlijk pas goed wat voor kleine kunstwerkjes paddestoelen eigenlijk zijn. De fijne sporendragers en de ruwe hoed, prachtig!
If you take a closer look, you can see what a piece of art these toadstools actually are. The fine fine gills and the 'crusty' looking cap, beautiful!
Vliegenzwammen heb ik nog niet gezien. Ik hoop dat er een paar in onze tuin opkomen (als je je afvraagt waarom: bij de rood-met-witte-stippen vind je soms kaboutertjes en die mogen best wat klusjes doen hier in en om het huis!) ;o)
I haven't seen the red ones with white dots yet. I'm hoping some will grow in my garden (if you wonder why: we all know the red-with-white-dots, as we call them in Dutch, house gnomes, and I could really use some gnome help around the house!) ;o)
Het is dan nog wel zomer, maar de herfst zit ontegensprekelijk in de lucht. Geïnspireerd door al die mooie herfstkleuren van de paddestoelen, het mooie glanzende bruin van de paarden (oh, en vergeet niet het rood-bruin van de eerste kastanjes die ik vond!) heb ik nog een paar blokjes gemaakt voor mijn herfstquilt.
It's still Summer, but Autumn definately is in the air. Inspired by the beautiful Autumn colors of the toadstools and the shiny brown horses (oh, and don't forget the beautiful red-brown of the first chestnuts I found!) I made a couple of new blocks for my Autum quilt.
Verschillende van de stoffen die ik in deze quilt heb gebruikt zijn van de serie 'Pheasant Hill' van Kansas Troubles. Dit bleek heel toepasselijk te zijn, want kijk eens wie er van de week voorbij kwamen gewandeld toen ik zat te quilten. (Foto's zijn gemaakt met mijn gsm, dus minder scherp dan normaal).
Many fabrics I used in this quilt are from the 'Pheasant Hill' series, by Kansas Troubles. This seems to be very appropriate for this quilt, because look who were stopping by as I was quilting. (Pictures are taken with my phone, please don' mind the quality).
Deze dames kwamen helemaal uit het bos achter ons huis, door de wei van de paarden naar onze tuin. We zagen ze toen ze op nog geen 2 meter van ons raam rondscharrelden. Ze vonden het helemaal niet erg dat we even toekeken. Ze wandelden - nadat ze eerst het glimmende grijze ding dat wij 'auto' noemen, nieuwsgierig hadden bekeken - rustig de straat over, naar een veilig plekje in het hoge gras van Bob zijn wei.
These ladies walked all the way from the forest behind our house, through the horses' field to our garden. We noticed them when they were strolling around, just 2 meters from our window. They didn't mind our attention at all, they just went on - after having inspected the shiny grey thing on our driveway (we call it a car ;o) - continueing their way to a comfortable place in a more safe area. They crossed the street and disappeared in the high grass.
Vanochtend is het mistig, maar ze beloven een warme, zonnige dag.
Geniet ervan!
It's a misty morning out here, but forecasts are warm and sunny. Have a nice day!
